Cel 2: Zero głodu

WYELIMINOWAĆ GŁÓD, OSIĄGNĄĆ BEZPIECZEŃSTWO ŻYWNOŚCIOWE I LEPSZE ODŻYWIANIE ORAZ PROMOWAĆ ZRÓWNOWAŻONE ROLNICTWO

2.1 Do 2030 roku wyeliminować głód i zapewnić wszystkim ludziom, w szczególności ubogim i narażonym na zagrożenia, w tym niemowlakom, dostęp do bezpiecznej, pożywnej żywności w wystarczającej ilości przez cały rok.

2.2 Do 2030 roku wyeliminować wszystkie formy niedożywienia. Do 2025 roku zrealizować uzgodnione na szczeblu międzynarodowym zadania dotyczące zaburzeń rozwoju fizycznego wśród dzieci poniżej piątego roku życia. Zapewnić pożywną żywność dla dorastających dziewcząt, ciężarnych i karmiących kobiet oraz osób starszych.

2.3 Do 2030 roku podwoić wydajność rolnictwa i dochody drobnych producentów żywności, w szczególności kobiet, ludności rdzennej, rodzin utrzymujących się z rolnictwa, pasterzy i rybaków. Zapewnić bezpieczny i równy dostępu do ziemi oraz innych zasobów i czynników produkcji, dostęp do wiedzy, usług finansowych i rynków oraz zwiększyć możliwości zatrudnienia poza sektorem rolniczym.

2.4 Do 2030 roku utworzyć systemy zrównoważonej produkcji żywności oraz wdrożyć praktyki odpornego rolnictwa mające zwiększyć wydajność i produkcję, podtrzymywać ekosystemy, wzmocnić zdolność przystosowania się do zmian klimatycznych, ekstremalnych zjawisk pogodowych, suszy, powodzi i innych katastrof, a także mające stopniowo poprawiać jakość gleby i gruntów.

2.5 Do 2020 roku zapewnić różnorodność genetyczną nasion, roślin uprawnych, zwierząt hodowlanych i udomowionych oraz powiązanych z nimi dzikich gatunków. Należy skutecznie zarządzać  bankami nasion i roślin oraz różnorodnymi ich odmianami na poziomie krajowym, regionalnym i międzynarodowym, jak również promować dostęp do oraz uczciwy i sprawiedliwy podział korzyści płynących z eksploatacji zasobów genetycznych oraz związanej z nimi tradycyjnej wiedzy, zgodnie z ustaleniami na szczeblu międzynarodowym.

2.a Zwiększyć inwestycje, w tym poprzez wzmocnioną współpracę międzynarodową, w infrastrukturę obszarów wiejskich, badania w dziedzinie rolnictwa i usług, rozwój technologii oraz banki zasobów genetycznych roślin i inwentarza żywego, by zwiększyć zdolność produkcyjną gospodarstw rolnych w krajach rozwijających się, zwłaszcza w tych najsłabiej rozwiniętych.

2.b Ograniczyć i zapobiegać restrykcjom handlowym i nieprawidłowościom na światowych rynkach rolnych, w tym poprzez równoczesną likwidację wszystkich form rolnych subwencji eksportowych i wszystkich innych środków wywozowych o analogicznym działaniu, zgodnie z mandatem Rundy Rozwojowej z Doha.

2.c Wprowadzić mechanizmy zapewniające prawidłowe funkcjonowanie rynków towarów żywnościowych i ich pochodnych oraz ułatwić dostęp do aktualnych informacji rynkowych, w tym do informacji o rezerwach żywnościowych, by ograniczyć ekstremalną niestabilność cen żywności.

  • Zdrowe i przystępne cenowo jedzenie
  • Etykietowanie żywności, bezpieczeństwo i ceny
  • Zrównoważone pozyskiwanie zasobów
  • Genetyczne zróżnicowanie zwierząt gospodarskich i domowych
  • Praktyki pracownicze w łańcuchu dostaw
  • Przed rolnictwem stoi ogrom wyzwań: degradacja gleby, zmiany klimatu, zwiększająca się urbanizacja, zmniejszenie wiejskiej siły roboczej itd.
  • Z kolei rosnąca presja na globalne systemy żywnościowe stanowi ogromne ryzyko dla rządów, społeczności i środowiska
  • Biznes może przyczynić się do rozwiązania problemów i wyzwań związanych z zasobami żywności na świecie, poprzez zrównoważone praktyki i współpracę z podmiotami w rolniczym łańcuchu dostaw (od upraw, poprzez zbiory, dystrybucję i sprzedaż)
  • Wzmocnienie małych gospodarstw rolnych prowadzi do zwiększenia wydajności rolnictwa i jakości życia rolników, ich świadomości, zwiększenia wydatków na nowe technologie rolnicze oraz prowadzi do dzielenia się wiedzą

Kompleksowe podejście do niedożywienia i bezpieczeństwa żywności oraz promowanie zrównoważonego rolnictwa to kluczowe kroki do realizacji Celu 2. – Zero głodu.

Choć trudno porównywać skalę głodu w krajach trzeciego świata z jego poziomem w Polsce, nie oznacza to, że problemu nie ma. Od wielu lat prowadzone są  przeróżne programy, w ramach których dożywia się polskie dzieci. Statystyki mówią nawet o liczbie 700 tyś. dzieci korzystających z takiej formy wsparcia. O niedożywieniu trzeba myśleć znacznie szerzej niż tylko w kontekście braku dostępu do pożywienia i jego skutków – dochodzi do niego także w przypadku braku regularności posiłków (niedożywienie ilościowe) bądź ich niskiej wartości odżywczej (niedożywienie jakościowe). O efektywności prowadzonych programów dożywiania dzieci w Polsce można przeczytać w raporcie SYSTEM, KTÓRY NIE DZIAŁA.

Dla jakości pożywienia ogromne znaczenie ma sposób jego produkcji. Zrównoważone rolnictwo, oznacza efektywną produkcję bezpiecznej, wysokiej jakości żywności w sposób umożliwiający ochronę środowiska naturalnego (lub – jeszcze lepiej – poprawiający jego stan). Uwzględnia ono również socjalne i ekonomiczne warunki bytu rolnika i zatrudnionych w gospodarstwie pracowników jak też lokalnych społeczności. Przy tak zdefiniowanym procesie produkcji powinny być również zabezpieczone zdrowie i dobrostan wszystkich wykorzystywanych w procesie produkcji gatunków. Jak wynika z badań dostępnych na rynku  83% rolników zna pojęcie zrównoważonego rolnictwa, utożsamiając je przede wszystkim z praktykami agrotechnicznymi i środowiskowymi (zmianowanie, racjonalne nawożenie, bezpieczna produkcja, ochrona środowiska), rzadziej odwołując się do wymiaru społecznego czy ekonomicznego zaś 62% rolników docenia zrównoważone rolnictwo, a połowa jest przekonana, że jego znaczenie będzie rosło. To myślenie doskonale wpisuje się w założenia SDG 2. Więcej o kwestiach rolnictwa i SDGs można przeczytać w artykule ROLNICTWO I SDGS.

  • Kompleksowe wsparcie programów dożywiania dzieci (ilościowego lub jakościowego), w tym współpraca z organizacjami i instytucjami dostarczającymi tego typu pomoc.
  • Kluczowe znaczenie dla branży spożywczej, transportowej, handlowej, która  – poprzez wydłużanie łańcucha dostaw – może nawiązać efektywną współpracę z mniejszymi producentami czy dostawcami; skracanie i upraszczanie łańcucha dostaw stanowi dla nich barierę nie do sforsowania i utrudnia tworzenie etycznych relacji.
  • Mapowanie i identyfikacja lokalnych producentów i dostawców oraz weryfikacja czy funkcjonujący w firmie łańcuch dostaw nie zawiera barier usunięcie których pozwoli nawiązać współpracę z lokalnymi rolnikami i w efekcie zwiększyć wydajność ich gospodarstw.
  • Oddziaływanie na środowisko naturalne, które – pod wpływem zmian klimatycznych – borykać się będzie z nowymi trudnościami; zmiany te coraz silniej wpływać będą na uprawy i niewykluczone, utrudniać utrzymywanie gatunków, które znamy i do których jesteśmy przyzwyczajeni w naszej kuchni.
  • Innowacje w rolnictwie – tworzenie nowych upraw, odpornych na zjawiska pogodowe i choroby.
  • Technologie mobilne dla rolników i innych producentów żywności – stały dostęp do aktualnych danych, badań, cen, sieciowania gospodarstw i wymiany doświadczeń.
  • Wsparcie dla zrównoważonego rolnictwa – produkcja zdrowej żywności bez degradacji dla środowiska, gleby i nadmiernego zużycia wody. A także ograniczanie wpływu na produkcję żywności syntetycznej, wytworzonej przy dużej ilości nawozów sztucznych, pestycydów czy herbicydów.

Wybrane dobre praktyki

DANCHURCHAID

WE FOOD – przedłuża życie produktom

BIEDRONKA, DANONE, INSTYTUT MATKI I DZIECKA, LUBELLA

Partnerstwo dla Zdrowia

WEST AFRICAN

Przyjazna dla środowiska hodowla ryb

FUNDACJA NUTRICIA

1000 pierwszych dni dla zdrowia

Wybrane inicjatywy

ZT KRUSZWICA

Z Kujawskim pomagamy pszczołom

AKADEMIA ROZWOJU FILANTROPII W POLSCE

Global Challenges Local Solutions

Komentarz eksperta

“Many companies are already reporting on their efforts to alleviate poverty, but there is a long way to go to move toward more strategic, scalable interventions.”

(przedmowa do raportu CAN CORPORATE REPORTING HELP END POVERTY?)

 

 

Teresa Fogelberg
Deputy Chief Executive, GRI